interview: Set Things Right


Set Things Right, Belgisch bekendste metalcore band, houdt er na drie full albums en een podiumplaats op Groezrock en Graspop mee op. De band speelt hun laatste show op 25 november in Hangar 27 in Edegem.  Wij gingen rond tafel zitten met bassist en zanger Jonas De Roeck  en blikten terug op negen jaar Set Things Right in hun, jawel, laatste interview ooit!

 

Wat was nu echt het moment waarop jullie besloten om ermee op te houden?
We hadden het idee al langer in ons hoofd. Bij de opnames van onze laatste plaat ‘Deathwish’ was dat ook de afspraak die we onderling maakte: dit wordt onze laatste. We hadden het gevoel dat we het lage plafond in België bereikt hadden en dat de enige logische keuze naar het buitenland vertrekken met een mini-van was. Die optie was voor ons gewoonweg niet mogelijk doordat vele van ons al gesetteld waren en andere prioriteiten in het leven hadden. Kinderen, een carrière-stap, bouwen, etc. en de grote shows in België kan je op één hand tellen. We wilden echt niet die resident-band worden die heel het jaar wat rondploetert in jeugdhuizen en met wat geluk op Groezrock of Graspop mag spelen of een voorprogramma in een grote club mag verzorgen. Pas op, we zijn heel dankbaar dat we dat mochten doen, maar we did that all before & we don’t wanna sound like a broken record. Als laatste mag je ook zeker niet vergeten dat de professionele opnames van muziek en video’s niet gratis zijn en dat er erg weinig geld zit in deze kleine scene. Niet dat we het voor de ‘flappen’ deden, maar we hebben genoeg broeken gescheurd.

 

Als jullie beslisten om ermee op te houden na ‘Deathwish’, waarom dan toch nog een nieuwe plaat uitbrengen?
We waren er van overtuigd dat we 10 keer beter konden dan onze vorige plaat ‘This Is Home’. Qua songwriting was onze vorige plaat echt middelmatig. Dat mocht echt niet de plaat zijn waarmee we ons hoofdstuk afsloten en Set Things Right was niet zomaar een ‘hoofdstuk’ voor ons. Deze band startten we als piepjonge gasten die beste vrienden voor het leven werden. We leerden onze vriendinnen onderweg kennen, kozen schoolstudies in functie van muziek, name it. Daarom wilden we dit hoofdstuk niet gewoon afsluiten en kozen we ervoor om ‘Deathwish’ te schrijven als kers op de taart van een waanzinnig tijdperk.

 

Laten we zeggen dat jullie toch wel het maximum bereikt hebben wat een Belgische metalcore band kan bereiken, zoals je al eerder zei.
Zeker wel. Dat zeg ik alles behalve stoefend, integendeel. Ik vind het jammer dat het plafond easy to reach was. Moesten er nog meer mogelijkheden zijn voor een metalcore band in België hadden we nu niet gestopt.

 

Wat was jullie absolute hoogtepunt?
Onze reclamespot voor het Schlagerfestival (lacht). Nee, we hebben heel veel leuke dingen kunnen doen, maar ik denk dat Graspop het meest memorabel was. Telefoon krijgen van Live Nation met de vraag of we Northlane willen vervangen, op onze knieën bij onze bazen om verlof te krijgen en nog geen 24 uur later op podium staan voor een volle wei. Waanzin!

 

Je haalde de reclamespot van het schlagerfestival aan. Jullie deden inderdaad een aantal dingen zoals een reclamespot voor het schlagerfestival, een bijrol in Safety First, jullie zanger deed mee in Hallo Televisie,..
We zijn hier altijd zelf voor benaderd geweest. Ik denk dat wij gewoon een leuke uitstraling hebben en daardoor voor meer kijkcijfers zorgen (lacht). All jokes aside: die zaken horen toch in de top 10 van leukste dingen die we hebben kunnen doen, zeker Safety First. Heel de dag mee op de productie, samen met alle acteurs. Matteo Simoni en Bruno Vandenbroeck waren bijvoorbeeld ontzettend fijne personen die oprecht interesse hadden in wat we deden. Voor het Schlagerfestival namen we dan een cover op van Willy Somers, etc. Die dingen hebben zeker ingespeeld op ons succes. Dat maakte Set Things Right misschien interessanter en more-likeable. Serieuze donkere muziek, maar toch met de fun die centraal staat. Zo namen we ooit een Mexicaans getinte nummer/ clip op als promotie van onze nieuwe plaat. Voor andere bands die het allemaal wat te hard menen was dat uiteraard not-done, maar van fans kregen we op zo’n zaken altijd heel positieve reacties.

 

Jullie veranderde enkele jaren terug van zanger. Wat heeft dit destijds voor Set Things Right betekend?
Hier blikken we zeker niet glimlachend op terug. Het was met pijn in het hart dat we destijds afscheid namen van onze zanger Tom. Tom startte met ons deze band en is altijd onze beste vriend geweest. Aangezien hij erg ziek was, werd hem aangeraden te stoppen met intensieve dingen zoals optreden. We hadden eerlijk gezegd toen de intentie om de gitaren aan de haak te hangen. We hebben het gelukkig wel getroffen met Roger vanvoor op het podium. Roger was zeker geen vervanger, hij heeft echt volledig zijn ding gedaan en is medeplichtig aan het succes dat we hebben mogen proeven. Set Things Right klonk plots helemaal anders en ook op het podium stond er een hele nieuwe band.

 

Op één van jullie laatste shirts stond een grafsteen met het logo van Set Things right op. Puur toeval of een vroege hint naar het stoppen van de band?
Heel de laatste plaat is ook geschreven over een ‘einde’ van iets. Het was niet iets dat we op voorhand hadden gezegd “elk nummer moet daar over gaan”, maar het is wel iets onbewust geweest tijdens het schrijven van mijn teksten.

 

Stel, één nummer krijgt na het stoppen van Set Things Right airplay over heel de wereld. Welke zou deze mogen zijn en waarom?
1997. Puur omdat dat nummer het meest betekenis heeft. Daar zou ik echt fier over zijn. Dit nummer schreven mijn broer Maarten en ik over onze biologische vader die overleed in 1997 aan de walgelijke ziekte kanker. Hierdoor hebben we onze vader nooit echt gekend (ik was 6 en Maarten 5) wat heel ons leven zal knagen. We brachten deze single uit in samenwerking met Kom Op Tegen Kanker waarvan alle winsten naar deze organisatie gingen.

 

Blijft het grotendeel van Set Things Right in bands spelen, of hoe zit dat?
James speelt nu bij de hardcore band BEAR en we zijn allemaal ook met nieuwe projecten bezig. Niet meer in de hardcore scene, no way (lacht). Als band is het alles behalve leuk in de Hardcore-scene, als je het al een ‘scene’ mag noemen. Je moet vaak werken met incapabele bookers en promotors, er is geen budget, … en als je niet de slijmbal-band bent tegen andere bands ben je arrogant. Wij hebben ons dan ook nooit thuis gevoeld, dus zie geen enkele reden waarom ik er terug in zou rollen. Het enige echt leuke aan deze scene waren de fans. Super dedicated en vooral zo aangenaam. Misschien dé reden waarom we het zolang gedaan hebben. Ik maak ook al 10 jaar dezelfde muziek en ben ik echt klaar voor een nieuwe uitdaging. Een nieuw onbekend terrein waar ik veel ga struikelen, dat is echt het geen waar ik naar opzoek ben.

 

Zijn al je verwachtingen ingevuld of zijn er nog dingen die jullie nog graag gedaan hadden?
Ghoh, dat is dubbel. We blikken erg tevreden terug op alles wat we hebben verwezenlijkt. Er zijn heel veel dingen die we jammer genoeg niet hebben mogen meemaken. Pukkelpop (misschien heb ik die organisator iets te veel lastig gevallen), touren in het buitenland,… Dat was echt iets wat op de planning stond, een tour in Japan. Het had ons wel wat geld gekost, maar het was het allemaal waard geweest. Niet dat ze ons ginder kennen, maar blijkbaar staan die zot van eender welke Europese band. ‘Big In Japan’ zoals ze zeggen. Dat is nu eens onze humor.

 

Hoe willen jullie dat de fans Set Things Right herinneren?
Een band die vanaf second één gewoon puur hun goesting deed. Wij maakten een bepaalde stijl muziek die wij goed vonden, ongeacht wat done of not-done was. Voor ons heeft het altijd gedraaid om fun, liefde, dedication, eeuwige friendship en safety first!

 

Wat nu met al die mensen met een Set Things Right tattoo?
Duizend kusjes op hun buiken als schadevergoeding.