interview: Descendents


De Amerikaanse punkrockband Descendents bestaat ondertussen al weer 40 jaar en wordt door velen gezien als de grondlegger van de pop punk. In 2016 kwam hun eerste album in 12 jaar ‘Hypercaffium Spazzinate’ uit. Op Sjock Festival ontmoette wij zanger Milo voor een gesprek en iets later nam ook drummer Bill deel.

 

‘Hypercaffium Spazzinate’ is nu twee jaar uit. Jullie deden echter twaalf jaar over het schrijven van het nieuwe album.

We zijn in de jaren 2000 meer niet, dan wel actief geweest. We probeerden meer tijd te maken voor onze kinderen, Bill hield een opnamestudio open en moest geopereerd worden aan zijn hersenen en ik probeerde de wetenschapper uit te hangen. Er is nooit kwaad opzet geweest tussen ons. We hadden gewoon heel wat aan ons hoofd. De operatie van Bill bracht ons terug bij elkaar en we zijn dan een tijdje later, in 2010, terug begonnen met het spelen van optredens. Een logisch vervolg was dan uiteraard een nieuwe plaat. Het schrijf -en opname proces heeft uiteindelijk maar vijf jaar in beslag genomen. Dat valt uiteindelijk nog wel mee voor Descendents. (lacht)

 

Wat is ‘Hypercaffium Spazzinate’?

Voor we de titel bedachten, hadden we wel al het idee van de albumcover. De buisjes waarmee je chemische stoffen mixt en Milo in het midden als het glas waarin al de stoffen worden samen gegoten. Ik was thuis aan het experimenteren met chemische stoffen en ik stootte per ongeluk een beetje koffie in de stoffen. Hierdoor kreeg ik een kleine explosie die te danken was aan de cafeïne. ‘Hypercaffium Spazzinate’ was dan de naam waarmee ik op de proppen kwam voor de gemuteerde koffie. Die hebben we dan ook gebruikt als albumtitel.

 

Descendents is een band die duidelijk van koffie houdt. Het komt terug op nummers, merchandise en albumtitels. Jullie brachten zopas een Descendents bier uit, maar brachten jullie ooit ook koffie op de markt?

In tegendeel, we hebben de beste koffie in de wereld: ‘Descendents Bonus Blend’! In Colerado is een koffiemaker die werkt met de zwartste, meest aromatische koffiebonen die je je maar kan bedenken. We hebben dan een paar honderd zakken besteld en daar onze naam opgeplakt, met toestemming van de boer uiteraard. ‘Descendents Bonus Blend’ is echter wel zeldzaam. We hebben altijd maar een aantal zakjes die om de paar maanden een aantal dagen op onze website te koop staan. Het is een echte ambacht en dat neemt tijd in beslag. Thuis heb ik echter een nood zak van 30 kilo staan, voor moest ik zonder vallen. (lacht)

 

Staat koffie ook op de rider van Descendents?

Dat is het zeker. Ook op de tourbus hebben we een koffiemachine en we nemen er altijd zelf één mee die we in onze backstage kunnen zetten. Deze zit verstopt in een flightcase. Geen versterkers of instrumenten in die kist, maar een koffiemachine. (lacht) Op tour proberen we zoveel mogelijk verschillende koffies te proeven en deze te maken met verschillende koffieapparaten. Koffie is voor vele van ons, en dan vooral voor mij, echt een obsessie.

 

Jullie brachten dit jaar een 7” uit voor Record Store Day. Hierop staan drie nieuwe nummers. Waren deze overblijfsels van ‘Hypercaffium Spazzinate’?

‘Who We Are’ is nog maar vrij recent. De twee nummers op de B-kant zijn echter wel gelijktijdig met ‘Hypercaffium Spazzinate’ opgenomen. Als je een 7” uitbrengt heb je volgens ons niet voldoende met één nummer. We hebben wel wat materiaal opzij staan voor gelegenheden als deze.

 

Je bent een wetenschapper en een zanger in een punkband. Zijn dit twee uiteenlopende werelden, of zien we dit fout?

Ik heb altijd gehouden van het creatieve dat ik in beide jobs, en eveneens hobby’s, kwijt kan. Wetenschap is voor vele gewoon droge materie. Als wetenschapper moet je creatief kunnen zijn met de stoffen waarmee je experimenteert totdat er iets nieuws, bruikbaar ontstaat. Dat is eigenlijk hetzelfde als het schrijfproces bij muziek. Natuurlijk zijn het twee verschillende werelden, maar het uitgangspunt om iets te creëren is eigenlijk hetzelfde. Dat heeft me dan ook al die jaren aangetrokken in zowel muziek als wetenschap.

 

Descendents neemt niet al te veel albums op. Zijn jullie blij als jullie na een aantal jaar weer iets kunnen opnemen, of zijn jullie een live band die niet zo graag in de studio zit?

We nemen inderdaad onze tijd voor het opnemen van een album. Dit is op ons eigen comfortabele tempo. De wereld heeft geen nood aan nog een album dat op niets trekt. (lacht) We starten gewoon met opnemen als we een aantal nummers hebben waar iedereen in de band tevreden mee is, niet eerder. Dat neemt vaak wel een hele tijd in beslag. Momenteel zijn we al aan het schrijven aan een nieuw album. Het gaat dit keer wel heel wat vlugger. Met heel de situatie in Amerika heb ik gewoon heel wat om over te schijven. Ook hebben we allemaal een kleine mengtafel thuis waarmee we onze eigen instrumenten opnemen. Drums en backings worden opgenomen in de studio van Bill, waar achteraf ook alles gemixt wordt. Voor ons is het dus vrij simpel om dingen op te nemen. Tegen het einde van het schrijfproces hebben we waarschijnlijk een dertig tal nummers, waar we dan de beste van op de nieuwe plaat zetten.

 

Descendents is na al die jaren nog steeds een zeer geliefde band. Zijn jullie echter niet bang dat er een tijd komt, omwille van de onregelmatige periodes waarin jullie albums opnemen en live spelen, dat mensen hun aandacht verliezen naar Descendents toe?

Elke keer als we terugkomen van een pauze is die schrik er wel. We hadden persoonlijk al gedacht dat die tijd al gekomen zou zijn. Echter draait het altijd, grappig genoeg, beter uit. Mensen zijn vaak gewoon echt blij dat we weer terug zijn. We zijn hen dan ook dankbaar dat we door de fans zover zijn gekomen. We hebben heel wat doelen met Descendents, maar zoveel mogelijk publiek scoren is nooit een doel geweest. Toen we begonnen met de band, in onze garage, vonden we het gewoon leuk om ons bezig te houden met muziek. We hadden nooit, maar dan ook echt nooit verwacht dat we zouden staan waar we nu staan. Ik hou van de interactie met het publiek en een volle zaal geeft natuurlijk wel een boost, maar we verwachten dat na al die jaren nog steeds niet. Moest alles nu plots wegvallen omdat Descendents geen aandacht meer krijgt, zijn we gewoon tevreden met wat we hebben bereikt. Veel gereisd, veel mensen ontmoet,… Dat is voor ons altijd het belangrijkste geweest.

 

Jullie hebben met Descendents al heel wat bereikt. Zijn er echter nog dingen die jullie nog niet hebben gedaan, die jullie nog willen doen?

We willen nog op heel wat plaatsen spelen waar we nog nooit zijn geweest. China bijvoorbeeld. Vele bands en ook jongere bands touren wereldwijd. We hebben nog nooit gespeeld in Afrika, het midden oosten, India,… We zijn echter wel plannen aan het maken voor volgend jaar. Hopelijk kunnen we in wat meer landen gaan spelen dan. Karl en Stephen hadden ook nog het idee om een improvisatie album te maken. We zouden dan met vier de studio inkruipen, een riff maken, en alle vier daarop improviseren. Geen idee of dit mogelijk is of het er ooit van komt, maar er is wel zin in de band om wat te experimenteren.