interview: Bram Desimpelaere


Het is algemeen geweten dat punk en singer-songwriter perfect samen gaan. Het beste voorbeeld hiervan is Chuck Ragan. Ook ons kleine landje heeft een aantal zangers en muzikanten die wel kunnen tellen. Nieuw maar zeker niet onbezonnen is Bram Desimpelaere uit het Antwerpse Vorselaar. Met een eerste EP ‘On The Sideline’ op zak is Bram helemaal klaar voor het veroveren van elk klein en groot podium. Wij gingen rond tafel zitten met Bram en spraken over zijn eerste jaar als solomuzikant en de nabije toekomst. 

 

Nog niet zo lang geleden ben je begonnen met solo nummers te schrijven en op te treden. Vanwaar de zin om terug je gitaar op te pakken en ook de micro voor jou rekening te nemen?

Goh, het is eigenlijk allemaal als een bepaald verlangen begonnen. In 2012 zag ik Dave Hause , Chuck Ragan en Tim vantol op Groezrock. Ik ben deze gasten echt blijven volgen omdat ik zodanig onder de indruk was. In 2016 ben ik in contact gekomen met Tim Van Doorn. Zelf een geweldige muzikant waar ik echt naar op kijk, maar tevens ook de oprichter van Big Dog Recordings. We leerden elkaar beter kennen en van het ene kwam het ander. We namen een nummer op als probeersel en ik kreeg best goede feedback dat ik dacht: waarom nemen we geen EP op. Dit was voor mezelf één van de beste beslissingen ooit. Die Tim heeft echt handen van goud. Eindelijk kreeg ik wat positieve reacties op mijn muziek.

 

Alleen is natuurlijk maar alleen. Nu je weer geproefd hebt van muziek maken kriebelt het dan toch niet om terug in een full band te spelen?

Ja en neen. Als ik alleen sta voel ik me soms zo naakt op een podium. Ik speel en zing dan ook uit volle emotie. Ik heb ooit eens gehad dat ik een traan liet omdat het nummer zo diep ging. Het voordeel van alleen te spelen is dat ik met niemand rekening moet houden. Er gaat regelmatig een goede vriend mee (Vinnie) die dan wat percussie doet op een cajon en bob speelt (lacht). Ik moet toegeven op een podium staan en naar elkaar knikken of glimlachen en weten dat het goed zit geeft me ook wel een bangelijk gevoel. Ik kan jullie een primeur geven: vanaf februari ga ik repeteren met een full band om de zomer in te gaan.

 

Is het een bewuste keuze geweest om je naam te houden als artiestennaam?

Daar heb ik eigenlijk niet over nagedacht. De meeste singer-songwriters hebben een catchy naam die vlot bekt. Die van mij is niet bepaald sexy maar ik had geen beter alternatief. Een vriend van me gaf me onlangs de suggestie om iets te doen met onze postcode, voorbeeld Bram2290, maar daar moet ik nog eens wat nachtjes over slapen. Hij wou er al een volledige merchandise campagne van maken. Maar zelf heb ik geen kaas gegeten van marketing.

 

Iedereen kan zich op een of andere manier wel vinden in je teksten. Ze gaan over menselijke onderwerpen zoals liefde en verdriet. Haal jij de inspiratie voor je lyrics in je dagdagelijkse leven?

Absoluut! Mijn EP is geschreven met mijn dagelijks leven in het achterhoofd. Het gaat over mijn verhuis van Kortrijk naar de Kempen, moeilijkere relaties door afstanden; mijn vrouw, mijn kinderen. Mijn laatste nummers zijn ook geschreven voor mijn overleden vriend Jeroen. Dit was de donkerste dag uit mijn leven waar ik nog steeds sporen van meedraag. Mijn EP draag ik daarom ook op aan hem. Omdat mijn Engels niet top is laat ik me wat helpen door enkelen, en daar ben ik hen echt dankbaar voor. Ik ben ook mezelf aan het verplichten om nog lessen Engels te volgen.

 

Heb je al nummers klaar staan voor een volgende EP en wanneer kunnen we deze verwachten?

Ja, alleen hoe en wat weet ik nog niet. Misschien wordt het een split met iemand anders, maar daar moet nog verder over gepraat worden.

 

Binnenkort speel je op Na Fir Bolg. Dit is toch geen klein festival meer. Hoe is dit tot stand gekomen?

Vorselaar is een klein maar geweldig dorp. Ik moet zeggen dat de inwoners van het kasteeldorp heel fier zijn op hun afkomst en dit ook hard laten merken. Ik ken er veel met tattoos van Vorselaar. Zelf heb ik ook ergens de postcode laten zetten. De mensen hier vinden het wel leuk dat ik nu zo bezig ben en stimuleren ook het spelen voor eigen volk. Filip, één van de verantwoordelijken vindt dat volk van eigen bodem ook een kans moet krijgen. Voor deze kans blijf ik hem eeuwig dankbaar!

 

Op verschillende foto’s draag je merch van Dave Hause, Chuck Ragan, muzikanten die je al eerder vernoemde. Is singer-songwriter, met in het bijzonder de punk toets, ook je favoriete soort muziek buiten het spelen?

Momenteel wel, je somt hier nu wel de Amerikaanse gasten op maar in de lage landen zijn er gasten die ik meer adoreer maar die hebben geen merch. Tim van doorn, Hans van F.O.D., Le Domi van You Nervous?, Tim Vantol, Mike Noegraf,… Allemaal heb ik ze plat gespeeld het laatste jaar. Ik denk dat de laatste 25 vinyls die ik gekocht heb allemaal singer-songwriters zijn. Ik luister ook nog veel naar punkrock maar haal meer inspiratie uit solo artiesten. Vaak is het ook zo puur wat die gasten doen.

 

Kampvuren of huiskamers?

Resoluut huiskamers, en met een bepaalde reden. Zoals reeds gezegd heeft ieder nummer iets speciaals voor me. Ik vertel er dan ook graag het verhaal bij dat achter het nummer zit. Ik probeer dit eigenlijk altijd wel een beetje te doen, maar in een huiskamer kom je ook in een bepaalde intieme zone van mensen. Als je dan zelf ook iets intiem kunt brengen over/ met je nummers vind ik dat zeer speciaal.