review: Throne Of Heresy – Decameron


Throne Of Heresy, een blackened death metalband uit Zweden kwam recent aanzetten met hun nieuwe langspeler ‘Decameron’. Het is een conceptalbum dat rauwe verhalen vertelt over de pest in de 14e eeuw en is opgedeeld in 3 delen. Een mooi concept met een al even onstuimige cover.

 

De muziek zelf zit ook goed in elkaar en de opnamekwaliteit is superieur. Dit zijn duidelijk geen beginnende muzikanten, want van death metal hebben ze zeker wat kaas gegeten. Ze spelen een kille, eigenlijk standaard Scandinavisch klinkende mix van death metal met hier en daar een zwarte toets. Meestal spelen ze vrij straight-forward riffing death metal met de nodige goede groove die bijna typerend is, maar af en toe wenden we ons echt ergens schreeuwend op een doodse post-apocalyptische plaats; laat dat nu net het thema zijn. De horrors van de 14e eeuw kan je zeker naverteld en nageleefd hebben na het beluisteren van deze plaat. De titeltrack van dit album is een mooie pauze na 4 nummers puur ongeluk en dood. De toon van het album slaat opeens om, want na een hopeloosheid uitstralende introductie die zeer duister en traag opbouwt worden we ineens overvallen met clean vocals die er best nog wel bij passen. Vervolgens gaat het nummer verder in hun gebruikelijke stijl, maar het tempo ligt heel wat lager en er wordt veel meer focus gelegd op de melodie. Best wel verrassend in het midden van een album, maar het album beukt daarna gewoon weer lekker door. Het album klinkt al even duister aan als het thema van het album, vooral de laatste seconden van interlude ‘Järtecken’ die overgaan in nog maar eens een mokerslag van jewelste bij ‘A Silent Vigil’, dat met een technisch hoogstaande en atmosfeerbepalende riff eindigt. Ook origineel is het koorgezang dat in het midden van ‘Alvastra’ plaatsvindt, om vervolgens weer gewoon op een snel tempo verder te gaan. Het zijn de kleine dingen die dit album geslaagd maken, de dromerige, eeuwig duistere, soms folkloristische introducties en intermezzos in nummers maken deze plaat de naam conceptalbum waar. Het voelt als een ware tocht, en dat is zeer belangrijk bij het produceren van een album.

 

Een meeslepend, donker, maar vooral strak gespeeld album van deze Zweden. Deze band gaat hopelijk nog veel groeien.

 

score: 8/10